HVV wenst alle toekomstige jong-jagers veel succes toe met de jachtcursus
WelkomHVVThema'sNieuwsShopProvincies & WBE'sContact
Nieuws over HVV
 
 
HVV PERSBERICHT : Is jagen anno 2016 nog verantwoord...
   
 

Waarom jagen wij, ook vandaag nog?


Menig jager trekt op 15 oktober de velden in om te ‘oogsten’ waar hij een heel jaar voor gewerkt heeft. Nu hoor ik diezelfde jager al denken: “15 oktober, dat klop toch niet?”, maar laten we het kluwen van openingstijden, gewone jacht, bijzonder jacht, enzovoort even buiten beschouwing. Maar die 15 oktober dus… De dagen worden korter, de nachten kouder, maar toch trekken zo’n 12.500 jagers net deze periode de velden in. Waarom kiezen zij er, anno 2016, nog voor om de oeroude traditie van ‘het jagen’ in stand te houden. In een wereld van smartphones, digitale TV en zonnepanelen? Wel, het zit zo…


Laten we het jachtbeheer even vergelijken met een goed werkend bedrijf. De manager, of jachtrechthouder, zal er alles aan doen om zijn bedrijf (jachtrevier) goed draaiende te houden (wildbeheer) en een goed product af te leveren ( kwaliteitsvol wildbraad). Dit alles gegoten in een businessplan (afgestemd op het budget). Voor de jager een door de overheid goedgekeurd wildbeheerplan (volgens de aanwezige wildsoorten). De basis is dus alvast hetzelfde, maar het gaat verder….


Managers onderhouden het ganse jaar door hun infrastructuur, jagers hun biotoop. In jagerstermen heet dit ‘habitatverbetering’. Het is dus niet vanaf 15 oktober dat een jager zijn laarzen aantrekt. Het hele jaar door vind je hem in de velden terug. Is het nu om aanplantingen te doen, zwerfvuilacties op poten te zetten of wildakkers te zaaien. Het maakt hen niet uit, de infrastructuur moet top zijn voor ‘hun’ wildbestand.


Hoe past het schieten in dit verhaal? Dat brengt ons naadloos bij het fenomeen van ‘biotoopcapaciteit’. Hier laten we het vraag-aanbodprincipe van bedrijven even los, want jagers gaan juist niet meer afschot realiseren als de vraag groter is. Een jager schiet pas als het gerechtvaardigd is. Als het schot dat gelost wordt, kwantitatief en kwalitatief verantwoord is. Zoals een bedrijf er toch ook prat op gaat om enkel een kwalitatief hoogstaand product af te leveren.


Net zoals in de bedrijfswereld heeft de jagerij ook last van ‘verdoken onkosten en onverwachte uitgaven’, de predatoren. Diersoorten die ervoor zorgen dat onze natuurlijke populatie wordt aangevallen en uit balans geraakt. Is het nu omdat ze een overaanbod aan voedsel hebben, denk maar aan de vos, of omdat ze graag de ogen van kleine hazen (zoals kraaien en eksters) uitpikken. Dan is het aan diezelfde jager, om even bij te sturen, even ervoor te zorgen dat het evenwicht of de biodiversiteit hersteld wordt.


Het gaat ook over samenwerken, want de jagerij is zeker geen eenmansbedrijf. De jacht is niet langer het selecte mannenclubje. Nee, jagers gaan vandaag de dag in overleg met landbouwers, natuurorganisaties, collega-jagers,.. en groeperen zich in wildbeheereenheden en provinciale comités. Ook meer en meer vrouwelijke jagers nemen hieraan deel. Want samen sta je sterk!


We hebben dan nog niet gesproken over jachtethiek, veiligheid,… maar dat zou ons te ver leiden. Doch alles onder het motto ‘safety first’. Laat ons nu op kerst en Nieuwjaar genieten van ons lekker stukje wildbraad. Al is het nu een stoofpotje van ree, een stukje hazenpaté of een duivenborst, smaken zal het zeker en vast. En laten we die jagers nu gewoon maar even doen… ze weten écht wel waar ze mee bezig zijn.


Voor meer informatie: Loes Dewulf, woordvoerder Hubertus Vereniging Vlaanderen, 0499/39 05 24
 

   
 
 
( ga terug )
   
   
created by  
WelkomHVVThema’snieuwsShopProvincies & WBE’SContact
Hubertus Vereniging Vlaanderen vzw • Lambermontlaan 410 • 1030 Brussel • T. +32 (0)2 242 00 45 • info@hvv.be